صورت‌های مالی حجم زیادی از اطلاعات دارند. نسبت‌های مالی کمک می‌کنند بخشی از این اطلاعات به شکل قابل مقایسه‌تری دیده شوند.

هیچ نسبت مالی به‌تنهایی کافی نیست، اما ترکیب چند نسبت می‌تواند تصویر مناسبی از سودآوری، بدهی و ارزش‌گذاری شرکت ارائه دهد.

P/E

P/E قیمت سهم را با سود هر سهم مقایسه می‌کند. این نسبت نشان می‌دهد بازار برای هر واحد سود چه ضریبی در نظر گرفته است.

برای جزئیات بیشتر مقاله EPS، DPS و P/E چیست؟ را ببینید.

حاشیه سود

حاشیه سود نشان می‌دهد چه بخشی از فروش به سود تبدیل شده است. مقایسه روند حاشیه سود در چند دوره می‌تواند تغییر کارایی شرکت را نشان دهد.

ROE

بازده حقوق صاحبان سهام یا ROE نشان می‌دهد شرکت از سرمایه سهامداران با چه کارایی سود ایجاد کرده است.

ROE بالا زمانی ارزشمندتر است که با بدهی بیش از حد ایجاد نشده باشد.

نسبت بدهی

این نسبت میزان وابستگی شرکت به منابع بدهی را نشان می‌دهد. بدهی بالا می‌تواند ریسک مالی و هزینه بهره را افزایش دهد.

نسبت جاری

نسبت جاری توان شرکت برای پوشش بدهی‌های کوتاه‌مدت با دارایی‌های جاری را بررسی می‌کند.

عدد مناسب به صنعت بستگی دارد و نباید به‌صورت مستقل قضاوت شود.

P/S

نسبت قیمت به فروش، ارزش بازار را با درآمد شرکت مقایسه می‌کند. این نسبت برای شرکت‌هایی که سود ناپایدار دارند گاهی مفید است، اما کیفیت فروش را نشان نمی‌دهد.

P/B

نسبت قیمت به ارزش دفتری، قیمت بازار را با ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام مقایسه می‌کند.

برای شرکت‌های دارایی‌محور می‌تواند کاربرد بیشتری داشته باشد.

نسبت‌ها را چگونه مقایسه کنیم؟

بهتر است هر نسبت با گذشته خود شرکت و شرکت‌های مشابه در همان صنعت مقایسه شود.

مقایسه یک بانک با یک شرکت تولیدی معمولاً معنای محدودی دارد.

جمع‌بندی

نسبت‌های مالی ابزارهای خلاصه‌سازی هستند، نه پاسخ نهایی. استفاده درست از آن‌ها زمانی ممکن است که همراه با شناخت کسب‌وکار و بررسی صورت‌های مالی باشد.

سوالات متداول

مهم‌ترین نسبت مالی کدام است؟

نسبت واحدی برای همه شرکت‌ها وجود ندارد. نوع صنعت و مدل کسب‌وکار تعیین می‌کند کدام نسبت مهم‌تر باشد.

آیا نسبت پایین همیشه بهتر است؟

خیر. برای مثال P/E پایین می‌تواند ناشی از ریسک بالا یا انتظار کاهش سود باشد.